การกัดกร่อนคืออะไร?

การกัดกร่อนประเภทที่ผู้คนส่วนใหญ่พบเจอเกิดขึ้นเมื่อโลหะสัมผัสกับความชื้นและออกซิเจน ความชื้นทำหน้าที่เป็นอิเล็กโทรไลต์และช่วยให้เกิดปฏิกิริยาทางเคมีไฟฟ้าที่พื้นผิวโลหะ การพัฒนาของการกัดกร่อนขึ้นอยู่กับประเภทของโลหะและปัจจัยต่างๆ เช่น สารปนเปื้อน การผสมผสานของวัสดุ การป้องกันพื้นผิว และการออกแบบข้อต่อ ซึ่งมีอิทธิพลต่ออัตราและความรุนแรงของการกัดกร่อน

การกัดกร่อนสามารถทำลายโลหะได้หลายวิธี อาจค่อยๆ กัดกร่อนโลหะออกจากพื้นผิว สร้างหลุมเล็กแต่ลึก หรือส่งผลให้เกิดการแตกร้าว ในเหล็กกล้าความแข็งแรงสูงบางชนิด ไฮโดรเจนสามารถสะสมในวัสดุและทำให้เกิดความล้มเหลวที่ล่าช้า แม้ว่าจะมีความเสียหายที่พื้นผิวเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยก็ตาม

ไม่ สนิมสีน้ำตาลแดงเป็นผลิตภัณฑ์การกัดกร่อนที่มองเห็นได้ซึ่งเกี่ยวข้องกับเหล็กและเหล็กกล้า อาจทำให้เกิดความเสียหายที่พื้นผิวอย่างสม่ำเสมอ หลุมเฉพาะจุด หรือรอยแตกร้าวที่ตรวจพบได้ยาก ดาวน์โหลด white paper ของเราเพื่อเรียนรู้ว่ากลไกการกัดกร่อนที่แตกต่างกันส่งผลต่อตัวยึดและข้อต่อที่ยึดอย่างไร

วิศวกรสามารถลดการกัดกร่อนได้โดยการเลือกวัสดุและการเคลือบผิวที่เข้ากันได้ ป้องกันการสะสมของความชื้น ปรับปรุงการระบายน้ำและการระบายอากาศ รักษาพื้นผิวให้สะอาด และทำให้จุดเชื่อมต่อที่สำคัญสามารถเข้าถึงได้เพื่อการตรวจสอบ แนวทางที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับวัสดุ สภาพแวดล้อม และข้อกำหนดทางกลของการใช้งาน

การกัดกร่อนสามารถเริ่มต้นได้ที่ความชื้นสัมพัทธ์ประมาณ 60% เกลือ มลพิษทางอากาศ และการระบายอากาศที่จำกัดสามารถเพิ่มความเสี่ยงได้มากขึ้น ซึ่งหมายความว่าการกัดกร่อนอาจเกิดขึ้นได้แม้ว่าชิ้นส่วนจะไม่ได้สัมผัสโดยตรงกับฝนหรือน้ำขัง

การเชื่อมต่อที่ยึดติดอาจประสบกับกลไกการกัดกร่อนหลายรูปแบบ รวมถึงการกัดกร่อนแบบสม่ำเสมอ การกัดกร่อนแบบช่องแคบ การกัดกร่อนแบบกัลวานิก การกัดกร่อนแบบหลุม การกัดกร่อนระหว่างเกรน และการกัดกร่อนจากความเค้น กลไกการกัดกร่อนขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น การผสมผสานของวัสดุ ความชื้น สภาพพื้นผิว รูปทรงเรขาคณิต และความเค้นเชิงกล เอกสารไวท์เปเปอร์ของเราแสดงให้เห็นกลไกเหล่านี้และให้คำแนะนำเชิงปฏิบัติในการป้องกัน